برای خواندن داستان  انتخاب شده از مجموعه داستانهای کوتاه نبات تلخ به نام "فریاد در آب " روی نقاشی خورشید خانم در بالا کلیک کنید .

*•.¸¸.•*تاج ماه *•.¸¸.•*

ما همه از آسمان آبی،  از اوج  ستاره آمده ایم

با موج دریای خزر، نرم وآهسته به این کرانه آمده ایم

از رودِ پرخروش اروند رود، از کوهِ بلند و غیورِ الموت

از دماوند و شیرکوه، از دشت های پر زلاله آمده ایم

ما زاده نصف جهان ، همدان ، تربت جام و تهرانیم

از بهشت شیراز، سبک بال چو پروانه آمده ایم

اصل ما از  بادگیر های یزد می رسد به جانِ وطن

از خلیج فیروزه ای فارس،  با صد هزارترانه آمده ایم

پر ز مهر گشته صورتمان ز آفتاب تابان و سرخِ جنوب

زگرمای خرمشهر،  این دیار پر ز افسانه آمده ایم

سبز و شادیم  به مازندران و گیلان و خاکِ خوب شمال

آذری بودیم که چون شهریار با کلامی شاعرانه آمده ایم

نطفه در خاک کرمانشاه  و سرسپردۀ  طوس و کرمانیم

غسل داده به رود کارون،  بی گمان ز راه آباده آمده ایم

زادگاه ما، یادگار حافظ و سعدی و اشعار نیمایی است

از خاک طالشِ مهربانیم که با کلام عاشقانه آمده ایم

هرکه هستیم و هرچه هستیم ، آریایی و از این خاکیم

همه در یک کالبد، پروازکنان به این  آشیانه آمده ایم

یک رنگ می شویم و یک صدا در برابر دشمن زمان

یک تَنیم که برای ساختن ایرانی سربلندو آزاده آمده ایم

حیفِ آن صورت زیبای تو نیست 

حیف آن چشم چو دریای تو نیست

 حیف نیست ماه بخوانند ترا

لکۀ ماه  که همپای تو نیست

سر فرود آورد آن سرو بلند

 از خجالت، قد رعنای تو نیست

چه کسی مثل تو شیرین سخن است 

چه بگویم که عسل جای تو نیست

از هنریا که ادب با که برابر کنمت

هر هنر مند که  همتای تو نیست

حیف نیست دور شدی از دلدار  

خود بگو عاشق شیدای تو کیست

منتظر مانم و چشم برره پر مهر توآم

چشم برراه تو جزخواهر خودخواه تو نیست  

 *•.¸¸.•*تاج ماه *•.¸¸.•*

پاسخ برادرم سورنا به شعری که برای او گفتم که در کامنت همین بخش هم آورده شده:

 

نويسنده: سورنا	پنجشنبه 27 بهمن1384 ساعت: 16:43
خواهرکم باد صبا تاریخ را ورق خواهدزد و در تمام صفحات آن نقش محبت است که تا ابد با تنازی خودنمائی خواهد کرد. جان شرمنده محبت روح لطیف توست وزبان نارسا به ادای محبت. گفتی چرا رفتم: باز آمدم و سری زدم بخانه قدیمی دوست گفتم که منم عاشق دیدار توام روست گفتی دل ما پیر شد از رفتن تو چرا که رفتی گفتم به خدا بگو که تقدیر کننده بر همه اوست نازنینم دوستت دارم از چشمه زمزم تو نگو صافتر است او از ماه ومهتاب نگو ماهتر است او هر پنجه طلا و مهربان خواهر خوبم از تمام گلهای زمانه گل تر است او

داستانک

 ...  از آنجائیکه نه وقت و نه عرضه و نه در حدی هستم که بتوانم داستانهایم را به چاپ برسانم بنابراین تصمیم گرفتم داستانهای کوتاهی را که تاکنون نوشته ام را با عنوان داستانک در لینک زیر که قبلآ به کارهای نقاشی ام اختصاص داشت بگذارم .

 شما می توانید با کلیک برروی لینک زیر و یا تصویر یکی  از نقاشی هایم به نام خورشید خانم که هم بالای این پست و هم سمت چپ وب لاگ قرار دارد به این داستانها دسترسی پیدا کنید ... در ضمن این داستانها را اصلآح نکرده ام و همانطور که نوشته ام در وب لاگ گذاشته ام .... بنابراین با مشاهده هر گونه اشتباهی قبلآ از شما پوزش می خواهم

http://tajmahsigen.blogfa.com/

همه جان و تنم ..... وطنم ... وطنم ... وطنم  

 اولين سرود ملي ايران اينسانيا * مربوط به دوره قاجار ساخته موسيو لومر فرانسوي (موسيقي دان نظامي اعزامي به ايران در دوره قاجار. اين سرود براي پيانو نوشته شده و يك بار به هنگام ورود مظفرالدين شاه قاجار و در حضور وي در پاريس اجرا گرديد و اجراي آن توسط اركستر ملل اولين اجراي رسمي و اركسترال آن است كه به پيشنهاد رهبر اركستر در دوره حاضر ترانه اي براي آن توسط بيژن ترقي سروده شد.) به همراه خواننده در دهم و يازدهم مهرماه ۸۴ در تالار وحدت اجرا گرديد.

 مامان نیلو  این هم تبلیغ... یادت باشه قول دادی یک شب شام بیایی منزل ما  ....

ترا چشم در راهم

گل سرخی نشانم  در  میان  جعد  گیسویم

به وسمه ساز می سازم به صدغمزه، کمانی بین ابرویم

به لب گلبرگ گل. ناخن حنا بندم  به صد عشوه

کشم دستی به سرخاب خُتن،  گلگون کنم رویم

به  مژگان  پاک می سازم  حیاط و هشتی و اُرسی

ذغال گِردۀ ترگل بگیرانم به گردونه برای منقل کرسی

سماور را دوآتشدانه و  خوش نوش می سازم

مزین سفره را باهر چه که خواهی و می پرسی

لگن از آب شاهی و گلاب قمصر کاشان

گذارم آتش سرخ و کمی گُلپر سر قلیان

بریزم غنچه های گل به روی  فرش،  بر راهت

که تا بادیدنت هر غنچه بسته شود خندان