تقدیم  به دوست  نازنینم ........بی نام

                          *•.¸¸.•*تاج ماه *•.¸¸.•*

می رود  عمری  ز سر  در  پیچ  و  تاب  این  زمان

تا که چشم بر هم نهی، باید ببندی بار خود از این  جهان

می برد ساعت تمام هستی و  جانت به یغما عین  باد 

 می شود چون تیرعمرت، می جهدجانت سرآخراز کمان

نه  گذشته راه  برگشت، نه زمانی  وقت جبران  می رسد

ناخدای بی خودآیی، کشتی سوراخ را چُون سوی دریا می برد؟!

 کشتی  سوراخ  را  باید  که   تدبیرش  کنی  قبل  از سفر

چون  که طوفان، کشتی  سوراخ  را تا  عمق  دریا  می کشد  

ناخدایان  دست بر سُکان؛ زنند دل را  به دریاها های دور

بی  خودآیان  این  چنین  لنگر رها  سازند  در دریای شور  

بربگیر لنگر، بکش این  بادبان  و  دل بزن  در راه عشق

خود بگیر سکان به دستت تا رسد بارت به ساحل های دور

یک کوچه  پراز عطرِ لطیفِ گلِ خوش بوی اقاقی  

آواز "مرا ببوس" با اوج صدای "گل نراقی"

رقصیدن  خاطره  میان  لحظه های  شاد"دربند"

تا صبح  رسیدن  به  غزل های بلند  کوچه باغی

 افسون  نوای  چرخ گردون  درشکه های  روباز

تنبک  زدن و  تار شنیدن  به  نوای  ساز شهناز    

 گل  دادن  عشق  به  یک  نگاه  گرم   جانسوز

 چند  سیخ  جگر  یک پک قلیان  به کنار یار طناز

  به دختر صحرا عزیزم