ای صبح بدون عشق، امروز چه  دلگیری

چون شعلۀ دربادی، می رقصی ومی میری

نه رنگ به رخ داری، نه جلوه گر نوری

من چشم فروبسته ، افسوس تو هم کوری

برمن تو نمی تابی، برخاطره ای نزدیک

کو تا نفس آخر،  جز کهنه  نخ  باریک

در چاه تُهی از آب، تصویرچه  می بینی

این شاخه که خشکیده، میوه زچه می چینی

در چشمه رویا ها ، جز نقش نگارم نیست

من صبح نمی خواهم، اکنون که بهارم نیست