من، می روم از این جهان

اشکت،  بریز برسینه ام

این سینه شد، آتش فشان

خاموش کن جان وتنم

خاموش کن، پیراهنم

خاموش کن، خاموش تن  

آتش فشانی روشنم

بی تو چرا، من زنده ام

بی تو، چه من درمانده ام

بی تو،  مباد م زندگی

دیگر نبینی ... خنده ام

تو ، می روی دامن کشان

چشمم، به راهت خون فشان

یک لحظه تو دستم بگیر

یک لحظه شو آرام جان

چون  ریشه از خاکم زدی

پیوند با تاکم زدی

خاکم به کوی عشق تو

چون سینه را چاکم زدی 

دیگر شراب سرخ عشق

دیگر دوچشم پرسرشک

دیگر نبینی،  روی من 

از عشق، نتوانی نوشت

رفتی؟ ... برو نامهربان

دیگر چه می گوید زبان

چشمم به راه تو ست باز

هر چند که بسته برجهان    

*•.¸¸.•*تاج ماه *•.¸¸.•**•.¸¸.•*تاج ماه *•.¸¸.•**•.¸¸.•*

 ققنوس آزاد 

زخمه

امشب

     ...سازدلت

در این سکوت شگرف

           ... چه می نوازد

که زخمه آن

         ... به تار دلم

 چنگ می زند؟