نقاشی: ایمان ملکی

قبل از خواندن شعر مزخرف این داستان را بخوانید :  http://allak2llak.blogfa.com/

-----------------------------------------------------

بر جان خودت چرا به سختی

دشنه می زنی،  به تیره بختی

چون می شکنی درون وجانت   

از  حلق  برون کشی،  زبانت

فریاد  مکن  که خود  فریبی

در جمع   نشسته و  غریبی

این قیل و مقال وماتم از چیست

بد کرده به خود به جزخودت کیست

این زخم بزرگ اگر چه سخت است

بیهوده گله مکن که بخت است

 تو خود به تنت چنین نمودی

بیگانه و دشمنت،   تو  بودی

تو خود به جهان شراره هستی 

آتش به  چه می زنی که مستی 

برخیز که جان تو شریف است

خود بر خود تو فقط حریف است

هرچند شکسته گشته روحت

بگذر... به  فدای  تار مویت   

بگذر ز هر آنچه بر تو بد بود

تکرارمشو ،  چه داردت سود

آن شیشه،  شکسته  با نسیمی

از نو تو بساز،  درچه  بیمی

بگذر که گذشته رفته از دست

از هرچه گذشت بایدت رست

آباد  بکن،  تو  خانه ات را

از نو بسرا،  ترانه ات  را 

این پند شنو که وقت تنگ است

فردای شب سیه،   قشنگ است